تاريخ تخت سليمان

تاریخ تخت سلیمان

                                                                         

بقایای مجموعه تاریخی آتشکده آذرگشنسب در درون حصاری بیضی شکل و بر پیرامون دریاچه ای سحرانگیز , با 12 هکتار مساحت و 38 برج و باروی بیضی شکل و دو دروازه بزرگ مربوطه به دوره ساسانی باقی مانده است. در پیرامون  این محوطه باستانی علاوه بر محلهای تاریخی قابل توجه مانند استحکامات ساسانی دژ بلقیس , تومولس ها و....  با چندین پدیده طبیعی کم نظیر مانند کوه میان تهی معروف به زندان سلیمان (با آثاری ازیک معبد مانایی) جاذبه ها و پدیده های زمین شناسی قابل توجه مثل چشمه های آب گرم دیواره ی سنگی ناشی از رسوبات آب دریاچه موسوم به سنگ اژدها ,رودخانه ها, دریاچه با چمن متحرک, دریاچه های مختلف گودال مانند مانند :معادن گوناگون , مناظر زیبا ی کوهستانی, معادن استخراج سنگ قدیمی و.....دارد.

این مجموعه عظیم در جنگهای ایران و روم در زمان خسرو پرویز در سال 624 میلادی توسط رومی ها غارت و تخریب شد. بعد از این رویداد به علت اغتشاشات سیاسی اواخر حکومت ساسانیان حمله اعراب و مسلمان شدن ایرانیان این مکان دیگر تجدید حیاط نیافت اما تا قرن 4 ه.ق تعداد اندکی از معتقدان آیین باستانی ایران در این محل اسکان داشته و آتشکده نیز در مقیاس کوچکتری استفاده میشد تا اینکه در سال 674 ه.ق در زمان  حکومت آباقاخان مغول و جانشین او قازان خان با انجام تعمیرات وسیع و چشمگیر و احداث بناهای جدید مجددا از این مکان مدتی به عنوان پایتخت تابستانی و تفرجگاه استفاده میشد.

بعدها نیز این مکان توسط مردم عامه به صورت شهرکی کم اهمیت با مشاغل متنوع تا قرن 11 ه.ق ادامه حیاط داد و از این تاریخ به بعد این محل متروکه شد.و در متون تاریخی و متون زرتشت از این مکان به عنوان آتشکده بزرگ آذرگشنسب  به کرات نام برده شده و در زمان پهلوی گنزک یا گنجه و رومیان آنرا گزکا و اعراب شیز نامیده اند و ایلخانیان بدانجا ستوریق گفتند و بعدها عامه مردم تخت سلیمان نامیدند.

و نهایتا از سال 1959 میلادی (1337 شمسی ) با موافقت دولت ایران باستانشناسان آلمانی با نظارت کارشناسان ایرانی به مدت 20 سال در این محوطه کاوش علمی شد و به اسناد و مدارک بسیار مهمی دست یافتند.از جمله تعدادی سکه و بیش از 250 قطعه گل مهره که کمک فراوانی به روشن شدن تاریخچه این مکان تاریخی نمود.